manusje

I'm dreaming of a white easter

2008-03-25T17:56:00.001+01:00

Foto van de euh... afgelopen maanden

2008-03-23T12:32:00.001+01:00

File Name Herhaling04.jpg
Camera Model Name NIKON D80
Shooting Date/Time 27/01/2008 16:25:00
Tv (Shutter Speed) 1/320
Av (Aperture Value) 8.0
Exposure Compensation 0
Flash Off
File Size 666 KB
Owner's Name Quinten de Jonge

Comedy: Alex Agnew

2007-10-21T19:24:00.000+02:00

Alex Agnew @ the joker

part 2

Trickshot

2007-07-28T12:41:00.001+02:00

Ballenkunstenaars, je hebt ze in alle maten en gewichten. De meesten zullen natuurlijk meteen de link met voetbal leggen, maar ook in de andere balsporten zijn er af en toe begaafde mensen die het niveau een trapje hoger leggen.
Semih Sayginer is zo iemand, al heeft die voor zijn tricks niet alleen enkele ballen nodig, maar ook een tafel, een keu en ongetwijfeld grote hoeveelheden krijt.

Werchter 2007

2007-07-11T21:32:00.000+02:00

Werchter 2007 was weer fantastisch. Vier dagen lang de beste bands zien optreden op Europa's beste festival blijft een ervaring die liefst elk jaar zou willen herhalen, ondanks de mindere sanitaire omstandigheden, het vettige eten en de dure drank.
Maar dankzij de komst van het internet kun je ook steeds grotere delen van het festival thuis op je PC bekijken. Belgacom ADSL klanten genoten al langer van het aanbod, maar YouTube breidt het aanbod nog gevoelig uit. De beeld- en geluidskwaliteit is niet altijd fantastisch, maar dat maakt het net authentieker. Een greep uit het aanbod:

Muse: New Born

The Killers: Read my mind

The Chemical Brothers: Hey boy hey girl

En mijn persoonlijke favorieten:
Incubus: Love Hurts

Damien Rice: Delicate

Wil je nog meer zien? Check dan deze link

Varia: Britain's got talent

2007-06-16T10:49:00.000+02:00

Supertalent in Vlaanderen is eindelijk afgelopen, en blijkbaar heeft dat programma niet echt ene nieuwe sensatie in Belgie teweeggebracht. Natuurlijk was Supertalent in Vlaanderen gebaseerd op een format uit het VK (net zoals Idool en X-factor dat ook al waren), en tja, blijkbaar zat het echte talent toch al daar.

Daarnaast was er ook nog een klein meisje dat de vrouwelijke jury zowaar aan het huilen kreeg.

En om af te sluiten een beetje humor in de vorm van Michael Jackson's aap Bubbles:

Humor: Ricky Gervais

2007-06-16T10:39:00.000+02:00

Iedereen kent Ricky Gervais vast wel als de acteur en mede-schrijver van The Office en Extras. Maar uit dit filmpje blijkt dat hij ook een goede wetenschapsleraar zou zijn.

Foto van de week

2007-05-13T21:50:00.000+02:00

Comment: opdracht van de fotoclub waar ik lid van ben was deze maand zelfportret, en dit was de meest geslaagde. (klik voor een vergroting)
Meer foto's?

Twee spleten experiment

2007-05-01T11:53:00.000+02:00

Laat ik jullie op deze mooie 1 mei een inleiding in de kwantumfysica geven:

Afscheid

2007-04-27T20:42:00.000+02:00

Irsa (1985-2007)

Music: My Humps

2007-04-03T20:51:00.000+02:00

Wie was er in de late jaren 80 geen fan van Alanis Morissette en haar Jagged little pill? Helaas ging het daarna snel bergafwaarts met haar muziek. Supposed Former Infatuation Junkie had nog enkele sterke punten, maar na Under Rug Swepted haakte ook ik af. Spijtig, want Alanis heeft een erg sterke stem, daarvoor hoef je enkel maar naar haar Unplugged-CD luisteren, of de naar de akoestische versie van Jagged Little Pill. Het laatste wat ik van haar gehoord had, was de Seal-cover 'Crazy', die ze volledig naar haar hand zette en het origineel deed vergeten.
Blijkbaar heeft ze de smaak van het coveren te pakken, want vandaag vond ik dit muziekstukje van haar, met bijbehorende clip:

Global Warming

2007-03-23T21:37:00.000+01:00

Bestaat Global warming echt? En zo ja, is die dan ook onze schuld? Is Al Gore niet gewoon een doemprofeet die enkel eigenbelang vooropstelt? De antwoorden op deze vragen ken ik niet, maar de laatste tijd krijgen we volgens mij een veel te eenzijdig beeld van de milieuproblematiek. Gelukkig is er het internet om ons te voorzien van meer informatie.

En voor wie het iets luchtiger mag:

Update: De videospelers van Google blijken niet altijd te werken zoals het hoort, dus geven we voor alle zekerheid ook maar de links:
Global Warming Swindle en
Penn and Teller: bullshit.

Update 2: De video's werden mogelijk verwijderd van Google Video. Hopelijk komen ze ooit nog eens terug online...

In Memoriam: Jozef van Broeck

2007-01-13T17:20:00.000+01:00

"Jozef,
Een vader, een echtgenoot, een vriend, een zeeman, een harde werker, een grootvader. Woorden schieten tekort om te beschrijven hoe geweldig hij wel niet was.
Hij was een man die familie en vriend altijd in het hart droeg.
Hij was een man van veel moed, een vechter, een optimist.
Hij stond iedereen met raad en daad bij, ook al was hij zelf niet goed te been. Iemand met een fijn karakter.
Een man die gelukkig was met kleine dingen.
De man met de grote snor en een gouden hart.
Zo zal hij bij iedereen die hem kende in het geheugen en hart gegrift staan.
We zullen je missen en met een enorme waardering terugkijken op je leven.

Welterusten, je hebt het verdiend."
(1943 - 2007)

Humor: Comedy Casino Clash

2007-01-01T20:07:00.000+01:00

Eindejaar is voor velen komieken een perfecte gelegenheid om hun licht nog eens over de voorbije twaalf maanden te laten schijnen. Comedy Casino gaf enkelen van hen een podium, en dit was het resultaat:
Alex Agnew part 1

Alex Agnew part 2

Freddy de Vadder part 1

Freddy de Vadder part 2

Piet de Praitere part 1

Piet de Praitere part 2

2006-10-23T21:17:00.000+02:00

Foto van de week

Humor: Bohemian Rhapsody

2006-10-04T21:07:00.000+02:00

Foto van de week

2006-10-04T20:40:00.000+02:00

Comment: Deze keer geen eigen getrokken foto (wegens geen tijd), maar een foto die ik gevonden heb op Flickr (en eerlijk gezegd kan ik enkel maar dromen van een foto als deze te maken...)

Richard Hammond

2006-09-25T13:23:00.000+02:00

Vraag een autoliefhebber, waar dan ook ter wereld, wat hij het beste TV-programma vind, en gegarandeerd krijg je als antwoord "Top Gear". Op zich is dat niet verrassend: de drie presentatoren (Jeremy ' Power!' Clarkson, James 'Captain Slow' May en Richard 'Hamster' Hammond) vinden steeds de perfecte mix tussen serieux en comedy en wagen zich niet aan een auto-bespreking zonder de juiste invalshoek te vinden. (enkele voorbeelden? Hier, Hier, Hier en Hier. Wie er niet genoeg van kan krijgen, dient gewoon even naar YouTube te surfen en Top Gear als zoekstring in te geven.). Tel daarbij verrassende races op (bijvoorbeeld een wedstrijdje tussen een Bugati Veyron en een Cesna sportvliegtuigje), ongewone opdrachten (bouw een nieuw amfibievoertuig) en ongewone concepten ("Star in an reasonably priced car") en je hebt een kijkcijferkanon dat wekelijks door meer dan 300 miljoen wereldburgers wordt bekeken.
Echter 2 weken geleden, tijdens de opnamen van een nieuwe reportage (voor het nieuwe seizoen) waarbij getracht werd het snelheidsrecord op Britse bodem te verbeteren, werd mede-presentator Richard Hammond zwaargewond toen de wagen waarmee hij het record trachtte te verbreken, om nog onbekende redenen van de baan afweek en tegen een snelheid van vermoedelijk meer dan 300 mijl per uur enkele buitelingen maakte en tenslotte ondersteboven enkele honderden meters verder in de graskant terechtkwam (kijk hier voor een video-verslag). Op zich mag het al een klein wonder heten dat Hamster deze crash heeft overleefd, en nu de dagen voorbij gaan lijkt het er zelfs op dat Hammond zo goed als volledig zal herstellen.Er zou enkel enige mate van hersenschade zijn, maar Richard zou daar na verloop van tijd niet te veel hinder meer van mogen ondervinden als andere delen van zijn hersenen de bewuste taken voor zich gaan nemen. Vele fans halen dan ook terug opgelucht adem.
De opluchting blijkt helaas maar van korte duur te zijn. Conservatieve partijen en helaas ook de BBC zelf lijken nu eindelijk een afdoende reden gekregen te hebben om het trio presentatoren in te tomen. Vele Stiff upper lips hadden immers als jarenlang geprobeerd Top Gear van het scherm te bannen aangezien ze het niet zo nauw nemen met politieke correctheid als het gaat om het verkeersbeleid in het Verenigd Koninkrijk. Als het van hen afhangt zal Top Gear dan ook niet meer terug op het scherm te zien, of toch niet in het originele format. Uiteraard kunnen wij dit niet laten gebeuren! Zeker niet als Richard Hammond zelf aangeeft dat hij het liefst zou hebben dat zijn crash gewoon tijdens het programma wordt opgezonden. Helaas lijkt de BBC en haar geldschieters vastbesloten, en dit is dan ook waar wij in actie dienen te komen. Op deze site kan je een petitie tekenen om Top Gear in ongewijzigde vorm op het scherm te houden. Teken ze en red Top Gear.

Links:
Column van Jeremy Clarkson over het hele gebeuren

Humor: Comedy Factory

2006-09-13T20:54:00.000+02:00

Tony Woods

Nina Conti:

Ben Bailey:

Dennis Nowe:

Foto van de week

2006-09-13T20:24:00.000+02:00

Camera Model Name Canon DIGITAL IXUS 65
Shooting Date/Time 28/06/2006 20:24:06
Av (Aperture Value) 2.8
Image Size 2816x2112
Flash Off
Comment Eerste poging van een fotobewerking.

Humor: John Fealey

2006-09-10T17:08:00.000+02:00

Foto van de week

2006-09-06T22:21:00.000+02:00

Camera Model Name Canon DIGITAL IXUS 65
Shooting Date/Time 28/06/2006 20:31:22
Shooting Mode Manual
Av (Aperture Value) 4.9
Light Metering Evaluative
Focal Length 17.4 mm
Comment: Oud versus nieuw

Humor: Flight of the conchords

2006-09-05T21:11:00.000+02:00

Business Time:

Jenni:

Albi:

She’s so hot… BOOM:

Humor: The Umbilical brothers

2006-09-05T21:03:00.000+02:00

Foto van de week

2006-08-24T17:55:00.000+02:00

Camera Model Name Canon DIGITAL IXUS 65
Shooting Date/Time 18/08/2006 20:37:22
Shooting Mode Manual
Av (Aperture Value) 4.9
Light Metering Evaluative
Exposure Compensation 0
ISO Speed Auto
Lens 5.8 - 17.4 mm
Focal Length 17.4 mm
AF Mode Single AF
AF Range Mode Landscape
Commen: Een nieuwe zonsondergang-poging, met deze keer een min of meer geslaagd 'oog van god' (zonlicht dat door een wolk breekt en daardoor typische stralen vertoont)

Digitale fotografie

2006-08-23T12:23:00.000+02:00

Morgen stelt Canon officieel zijn nieuwe en langverwachte digitale spiegelreflex voor. Als we de geruchten mogen geloven, zal hij de brug slaan tussen de Canon Eos 350D en de ietwat professionelere Eos 30D, en zal hij net als zijn rechtstreekse concurrent - de Nikon D80 die amper twee weken geleden werd voorgesteld - in het bezit zijn van een 10,1 megapixel-sensor en een anti-stof-systeem voor de sensor.

De lancering van de nieuwe Canon komt niets te vroeg. De basistheorie en den basistechniek van fotografie begin ik steeds beter te beheersen, en meer en meer begin ik op de beperkingen te botsen die mijn digitale compactcamera me oplegt. Eén dezer zal ik dus ook de overstap naar een spiegelreflextoestel moeten maken als ik me verder wil ontplooien als hobby-fotograaf.

Gelukkig zijn de toestelletjes, dankzij de booming industry die fotografie heden ten dage is, goed betaalbaar geworden. En de hevige concurrentiestrijd die momenteel woedt, komt de consument prijsgewijs ook enkel ten goede. Naast de grote merken proberen immers alsmaar meer nieuwkomers een graantje van de groeiende markt mee te pikken. Toch blijft mijn hart bij Canon: ze zijn nog steeds marktleider en leveren naast Nikon nog steeds zowat de beste beeldkwaliteit die je heden ten dage kan krijgen. Bovendien is Canon nog één van de laatste originele merken, die zelf de de sensors en de CPU's bakt voor hun fototoestellen. De andere (nieuwe) merken zijn vaak slechts doorslagjes van andere (oudere) merken: zo is de nieuwe Samsung-reeks eigenlijk gewoon een voortzetting van de ter ziele gegane Pentax-toestellen, en is de Sony alfa 100 een Konica Minolta in een nieuw (en sterk verbeterd) jasje. Zelfs Nikon gebruikt beeldsensors van een andere fabrikant, in dit geval Sony, en net daardoor zou Nikon het de volgende jaren wel eens moeilijk kunnen krijgen. Sony zal immers zijn nieuwe beeldsensors veel liever zelf gaan gebruiken in hun eigen lijn, en dat betekent dat Nikon op zoek moet gaan naar een nieuwe fabrikant of zelf sensors moet gaan ontwikkelen.

Canon wordt het dus. Het is nu alleen nog wachten op de prijs van de nieuwe 400D (zoals de opvolger van de 350D naar alle waarschijnlijkheid zal gaan heten), en op basis daarvan beslissen of het de oudere (en nog steeds prima) 350D wordt of zijn jong broertje. En nadien wordt het sparen voor lenzen, want de toestellen worden goed betaalbaar, maar spijtig genoeg geldt dit niet voor de verschillende objectieven. Prijzen rond de 2000 € voor een goede lens zijn spijtig genoeg geen uitzondering. En zo wordt goede digitale fotografie toch nog een dure hobby, ondanks de lage prijzen van de toestellen... Toch nog weer maar eens een nachtje over slapen.

Foto van de week

2006-08-17T21:32:00.000+02:00

Camera Model Name Canon DIGITAL IXUS 65
Shooting Date/Time 16/08/2006 20:37:49
Shooting Mode Manual
Av (Aperture Value) 4.0
Light Metering Evaluative
Exposure Compensation 0
Lens 5.8 - 17.4 mm
Focal Length 12.1 mm
Flash Off
White Balance Auto
Comment: zonsondergang in de tuin

Foto van de week

2006-08-04T21:59:00.000+02:00

Camera Model Name Canon DIGITAL IXUS 65
Shooting Date/Time 21/07/2006 14:26:35
Shooting Mode Manual
Av (Aperture Value) 4.9
Light Metering Evaluative
Exposure Compensation 0
Lens 5.8 - 17.4 mm
Focal Length 17.4 mm
Flash Off
White Balance Auto
AF Mode Single AF

Comment: Tijdens een tochtje door de ardennen kwam ik deze libel (kan ook waterjuffer zijn) tegen aan een riviertje. Omdat het insect niet wou stilzitten, en ik door het water geen echt comfortabele positie kon uitkiezen, heb ik meerdere foto's moeten maken, om uiteindelijk de beste te kunnen over houden.

Magnum Opus (part 12)

2006-07-28T10:19:00.000+02:00

Mijmerend was ik ondertussen op de Grote Markt toegekomen, alwaar een grote volkstoeloop mijn aandacht trok. Met een iets hogere tred stapte ik dan ook af op de eerste de beste persoon die mij er schappelijk uitzag, althans wat zijn rugkant betrof, en mij ongetwijfeld zou kunnen inlichten over wat er hier nu precies aan de hand was.

"Wat is er aan de hand?" was dan ook mijn eerste logische vraag aan de man

"weet niet, bè hie ma just", mompelde hij, of alleszins toch iets in die strekking. Nu hij zich had omgedraaid, merkte ik dat ik te maken had met een heer op leeftijd, rimpelend en bijna tandeloos. Dat hij geen deftig woord uit zijn bek kreeg, was dan ook niet echt verwonderlijk. Hij mompelde nog wat, maar ik was de man al beu en liep al naar een volgend slachtoffer dat het misschien wél verdiende een plaatsje in dit werk te krijgen.

Nog voor ik een andere wildvreemde had kunnen aanspreken, zag ik echter ook Walter tussen het publiek staan. Zou hij me meer kunnen vertellen over wat er gaande is, vroeg ik me af. Als hij het me niet kan vertellen, sla ik op zijn muil, en moet hij niet denken ooit nog op mijn vriendschap te kunnen rekenen. Als hij me niet kan vertellen wat er aan de hand is, wat staat hij daar dan te doen? Als tegenprestatie voor het verschijnen in dit verhaal, mag hij op zijn minst toch wel op de hoogte zijn van alles wat reilt en zeilt in de omgeving. Romanpersonages, allemaal goed en wel, maar ze moeten wel hun nut hebben.
Gelukkig bleek hij wel degelijk te weten wat er aan de hand was, namelijk een gijzeling van 2 poetsvrouwen in het VDAB-kantoor. De gijzeling bleek al even aan de gang te zijn, aangezien het speciale interventie-team van de politie reeds was gearriveerd. Nou ja, speciaal... Deze politiemensen droegen enkel een extra bivakmuts, maar voor het overige waren ze net zo verschillend van een andere politieman als een egg van een ei. Toch werd het team met een luid applaus ontvangen, alsof ze de helden van de week waren, al was dat niet geheel naar de zin van een of andere kwistenbiebel, die het publiek tot stilte maande. Hij deed zich gewichtiger voor dan dat 'ie was, ook al bleek het de burgemeester te zijn. Waarom toch ook al die drukte, vroeg ik me af, de gijzelaar gaat die twee arme poetsvrouwen immers geen kwaad berokkenen: ze kennen elkaar waarschijnlijk nog van toen ze kinderen waren en ze samen opgroeiden in dezelfde Poolse krottenwijk, en waarschijnlijk hielden ze nu nog steeds contact, als zwartwerkers onder elkaar.

Foto van de week

2006-07-16T15:24:00.000+02:00

Camera Model Name Canon DIGITAL IXUS 65
Shooting Date/Time 15/07/2006 22:44:35
Shooting Mode Manual
Av (Aperture Value) 4.9
Light Metering Evaluative
Exposure Compensation 0
ISO Speed 80
Lens 5.8 - 17.4 mm
Focal Length 17.4 mm
Flash Off
White Balance Auto
AF Mode Single AF
Drive Mode Single-frame shooting
Comment: Eerste poging van een foto met langere sluitertijd (5 seconden).

Foto van de week

2006-07-04T10:57:00.000+02:00

Camera Model Name Canon DIGITAL IXUS 65
Shooting Date/Time 27/06/2006 21:22:13
Shooting Mode Manual
Av (Aperture Value) 5.6
Light Metering Evaluative
Exposure Compensation 0
Lens 5.8 - 17.4 mm
Focal Length 5.8 mm
Flash On
Shutter curtain sync 1st-curtain
White Balance Fluorescent
AF Mode Single AF
Drive Mode Single-frame shooting

Comment: De foto is niet geheel geslaagd (te donker in de linkerbenedenhoek), maar door (eigenlijk verkeerd) gebruik van de flits - waardoor de grasstengel op de voorgrond oplicht en extra nadruk krijgt - in combinatie met de ondergaande zon op de achtergrond, krijgt de foto een speciaal effect.

Posted by Picasa

Feitelijke Feiten (deel 2)

2006-07-04T10:50:00.000+02:00

De specifieke plaatsing van de ogen van een ezel, stelt het dier in staat tegelijkertijd alle vier zijn eigen poten te zien
Flamingo's kunnen enkel eten met hun hoofd ondersteboven
De gemiddelde chocolade-reep bevat 8 insectenpoten
Kun je een Engels woord bedenken dat rijmt op maand? Tuurlijk niet, er is er geen
In 1980 kreeg Saddam Hoessein van Detroit de sleutel van de stad
Medische studies tonen aan dat inteliigente mensen meer koper en zink in hun haar hebben
De G in g-string staat voor 'groin' (zoek zelf maar even op)
In New-York city worden jaarlijks ongeveer 1600 mensen gebeten door ... andere mensen
Meer dan 10 mensen worden jaarlijks gedood door 'vending machines'
Canada is een Indiaans woord dat 'Groot dorp' betekent
De kans om te overlijden na een val uit je bed is één op 2 miljoen
Een op drie mannelijke motorijders peutert in z’n neus tijdens het rijden
De grote leider Genghis Khan stierf tijdens een partijtje sex.
Het engelse begrip ‘rule of thumb’ is afkomstig van het feit dat vroeger mannen hun vrouw mochten slaan met een stok, zolang die niet dikker was dan de duim van de man. Rule of thumb kan je het best als ‘vuistregel’ vertalen... Wil dat zeggen dat wij enkel met de bloten handen tegen onze vrouwen vochten?
Voedsel kan enkel geproefd worden als het gemengd is met speeksel
Bijna vijftig procent van alle wetenschappers ter wereld, zijn gelinkt aan militaire projecten
De lijm op Israëlische postzegels is koosjer
Emoes en kangeroes kunnen niet achterwaarts lopen
Goudvissen kunnen beter onthouden in koud water dan in warm water
Istanboel is de enige stad die op 2 continenten ligt
De hoogst gemeten afstand in het projectiel-kotsen bedraagt 27 feet
De universitet van Alaska is uitgerekt over vier tijdzones
Je huid is eigenlijk een orgaan
Ezels worden frequent gebruikt door de Iraakse militairen als raket-lanceerders
Het lanceermechanisme van een vliegdekschip zou een pick-up truck over een afstand van meer dan 1,6 kilometer kunnen wegsmijten
Three Mile Island is slechts 2 ½ mijl lang
Omdat hitte metaal doet uitzetten, leunt de Eiffeltoren steeds over naar de schaduwkant
Washington D.C. heeft een advocaat voor elke 19 inwoners.
Een rat kan vanuit het vierde verdiep vallen zonder er een verwonding aan over te houden
Nootmuskaat is extreem dodelijk als het intraveneus wordt geinjecteerd
In het chinese ideogram voor ‘problemen’ worden twee vrouwen afgebeeld die onder één dak leven
Eskimo’s gokken niet
Op elk continent bevindt er zich een stad ‘Rome’
Parels ‘smelten’ in azijn
De naam Wnedy werd verzonnen voor het boek ‘Peter pan’
Als je de gewichtverschillen in aanmerking neemt, zijn mannen eigenlijk sterker dan paarden
Zelfs een volledig blinde chameleon zal zich nog steeds camoufleren door de kleur vande omgeving aan te nemen
Het woord ‘Mrs.’ kan niet voluit geschreven worden.
Geen enkel lid van the Beatles kon muziek lezen (Paul leerde het uiteindelijk uit zichzelf)
In Siena, Italië, is het illegaal om een prostituee te zijn, als je naam Mary is.
De gemiddelde Amerikaan consumeert 4,5 kilo voedsel-additieven per jaar
De tong van de blauwe vinvis weegt meer dan een volwassen olifant
Honing is het enige voedsel dat niet zal bederven
Albert Einstein droeg nooit sokken
Tijdens een onderzoek kwam aan het licht dat 12% van de Amerikanen dachten dat Jeanne D’Arc (in het Engels: Joan of Arc) de vrouw van Noah was.
In de Hancock Secundary School in Mississippi bevindt er zich een McDonalds in de cafetaria.
Een kakkerlak kan tot 9 dagen overleven zonder zijn hoofd
Als je het technisch bekijkt, is kristal eigenlijk een vloeistof die héél traag stroomt.
Als een kreeft een oog verliest, zal het een nieuwe laten groeien
Een tandeborstel die open en bloot binnen een straal van 6 feet van een toiletpot staat, kan besmet worden door fecale bacteriën door het doortrekken van de pot.
De opslagcapaciteit van het menselijke brein overschrijdt de 4 terrabytes (1 terrabyte = 1.024 Gigabyte)

Foto van de week

2006-06-25T14:46:00.000+02:00

Camera Model Name Canon DIGITAL IXUS 65
Shooting Date/Time 22/06/2006 15:39:21
Shooting Mode Auto
Av (Aperture Value) 2.8
Light Metering Evaluative
Exposure Compensation 0
Lens 5.8 - 17.4 mm
Focal Length 5.8 mm
Image Size 2816x2112
Image Quality Superfine
AF Mode Single AF
AF Range Mode Macro
Posted by Picasa

Magnum Opus (part 11)

2006-05-18T20:37:00.000+02:00

Hoelang was ik ondertussen eigenlijk al onderweg? Als ik teruglees, blijken het nog maar enkele minuten te zijn, maar het voelt aan alsof ik al sinds november onderweg ben. Toch zijn mijn schoenen nog niet versleten, bevind ik me nog steeds in dezelfde straat en in hetzelfde seizoen. Vreemd. Overmand door verwarring zette ik mijn toch dan maar verder, want anders zou het al helemaal nergens naar toe leiden.

Tot hier toe had ik nog steeds geen sirenes van brandweerwagens gehoord, dus waarschijnlijk was mijn huis dan toch niet in vlammen aan het opgaan. Dit stelde me weer enigszins gerust, en met vaste tred vervolgde ik mijn weg naar waar ik ook aan het gaan was.
Voelde ik daar geen klein hongertje opzetten? Neen, een Belangrijk Persoon als ikzelf heeft enkel honger of geen honger. Tussenwegen bestaan er niet, er is geen grijs. Zeker niet als je zoals ikzelf vegetariër bent. Vegetarisch voedsel is vaak niet te vreten, dus kan je maar best proberen zo min mogelijk honger te krijgen. Iedere maaltijd wordt algauw een marteling als je dingen als Tofu, Quorn, Falafel, Seitan of een ander vleesvervangend product tussen je kiezen moet zien te vermalen. Smaak hebben die dingen immers niet (het smaakt vaak zoals het eruitziet: als een brij kartonpulp) en wie weet waarvan ze gemaakt zijn. Het is geen wonder dat de eerste dikke vegetariër nog moet gevonden worden.

Audi TT

2006-04-10T21:42:00.000+02:00

Hoewel de Audi TT, mijn persoonlijke lievelingsauto, er nog steeds fris uitziet, vond Audi (of Volkswagen, whatever) blijkbaar dat het na een goede acht jaar tijd werd om een nieuwe versie uit te brengen. Er werden eerder al wat teaser - afbeeldingen op de wereld vrijgelaten, maar echt veel duidelijkheid kreeg je daar niet door.
Maar nu zijn er ook duidelijkere foto's opgedoken. Wat meteen opvalt is hoeveel ze veranderd hebben. De eens zo opvallende snuit is volledig aangepast en heeft bijna niets meer van de originele lijnen overgehouden. Met de achterkant hetzelfde verhaal: Oud en origineel versus nieuw en ongeïnspireerd. Van opzij ziet de wagen er zelfs meer uit als een sportieve Toyota, terwijl het een agressieve TT zou moeten zijn. De snuit is in profiel veel te spits en de achterkant heeft van opzij bekeken te veel van zijn speelse karakter verloren. Gelukkig hebben ze toch nog één ding behouden: het interieur. Luxe en piekfijn afgewerkt, zowel bij oud als bij nieuw

23 april 2006

2006-02-09T21:00:00.000+01:00

Be prepared. Be very prepared

Feitelijke feiten (deel 1)

2005-12-29T17:53:00.000+01:00

25% van je beenderen zitten in je voeten

In het Amerika van 1977 was de straf voor het smokkelen van koffie vijftien jaar langer dan de straf voor het smokkelen van marijuana.
Mensen in nudistenkolonies spelen meestal volleyball als sport (in het nudistenkamp)
Tijdens de grote brand in London van 1666, brandde de helft van London af, maar werden slechts 6 mensen gewond.
In tegenstelling tot wat algemeen wordt aangenomen, zijn er bijna geen boedhisten in India, en dat al voor ongeveer duizend jaar.
gedurende de menstruatie, wordt de gevoeligheid van de middelvinger van de vrouw gereduceerd.
Ongeveer 25 miljoen dollar wordt jaarlijks gespendeerd aan 'lap dances' in Las Vegas
Gemiddeld stikken jaarlijks 100 mensen in hun pen.
Alle continenten op aarde zijn breder in het noorden dan in het zuiden (en niemand weet waarom)
Het handboek van de Amerikaanse belastingontvangers bevat instructies voor het innen van belastingen na een nucleaire oorlog
Huwelijken tussen neven en nichten van de eerste graad zijn legaal in Utah, zolang de beide partijen maar 65 jaar zijn of ouder
Om te voldoen aan Amerikaanse gezondheidsregels, mag een glas sinaasappelsap 10 eieren van Fruitvliegjes bevatten, maar slechts 2 maden.
Een derde van de elektriciteit die geproduceerd wordt op aarde, wordt gebruikt om gloeilampen te laten branden.
Waarom likken puppies aan je gezicht? Ze zijn instinctief op zoek naar overschotten van voedsel.
In de volgende 7 dagen zullen 800 Amerikanen verwondt worden door hun juwelen.
Fijngemalen vulkanisch as kan als ingrediënt worden teruggevonden in sommige tandenpasta's
Het duurt ongeveer 4 uur om een ooievaarsei hardgekookt te krijgen
Op de gezegende leeftijd van 70, blijken nog een indrukwekkende 73% van de mannen potent te zijn.
Het half-opgegeten wentelteefje van Justin Timberlake werd verkocht op e-Bay voor meer dan 3000$
Phobatrivaphobia is de angst voor trivia over fobieën
10% van de inkomsten van de Russische overheid, is afkomstig van de verkoop van Wodka.
Als men ze de gelegenheid geeft, zullen herten op kauwgum kauwen en marijuana roken. Het is niet geweten welke van de twee ze het heerlijkst vinden
Ijzer weegt meer eens het beroest is
Termieten eten tweemaal zo snel hout wanneer ze worden blootgesteld aan heavy-metal muziek
Het is voor varkens fysiek onmogelijk omhoog naar de lucht te kijken
160 auto's kunnen naast elkaar rijden op de 'Monumental Axis' in Brazilië, 's werelds grootste baan
Een rat kan langer zonder water dan een kameel
Er zijn 92 gevallen bekend van nucleaire raketten die verloren werden in de zee
De uitvinder van Vaseline at elke morgend een volle lepel van zijn product
De hoeveelheid afval die jaarlijks in de wereldzeeën wordt gedumpt, is drie maal zo zwaar als het aantal kilo's vis dat jaarlijks uit de oceanen wordt gevangen
Hoe hoger het inkomen, hoe waarschijnlijker het wordt dat een Amerikaanse man zijn vrouw zal bedriegen
45,2% van de mensen plassen in de douche
28,1% van de mensen plassen in het zwembad
Het woord 'News' is feitelijk een acroniem voor de vier grote windrichtingen: North, East, West and South!
Mensen in delen van West-China doen zout in plaats van suiker in hun thee
Californië heeft al ten minste 6 rijbewijzen uitgereikt aan personen met de naam 'Jesus Christ'
Mannelijke hospitaalpatiënten vallen twee maal zo vaak uit bed als hun vrouwelijke tegenhangers
De schoenen van zowel president Bush als van Sadam Hoessein worden door dezelfde Italiaanse schoenmaker gemaakt.
Op een ruimtemissie werd ontdekt dat een kikker kan kotsen
In Cleveland, Ohio is het illegaal om muizen te vangen zonder jachtlicentie
Door een aardbeving in 1811 vloeiden delen van de Mississippi rivier kortstondig achterwaarts
De bijbel is het boek dat het meest gestolen wordt uit winkels
Tot het jaar 1920 was Canada van plan Amerika binnen te vallen

Communicatie

2005-09-25T14:57:00.000+02:00

Jij praat, ik luister

Voor mij is dat goed zo

Ik ben liever het oor

Ik hoef niet zo nodig

Te spreken om verstaanbaar te zijn.

Jij ziet het helemaal anders

Denkt dat ik je niet vertrouw

Ik niet met je wil delen

Wat ik denk, wat ik voel

Je wil me hóren, niet zien

Maar sta je er dan nooit bij stil

Dat de meest intieme momenten

Vaak net de stilste zijn?

Magnum Opus (part 10)

2005-09-23T22:02:00.000+02:00

Werd het niet eens tijd dat ik mijn rijbewijs haal? dacht ik bij mezelf terwijl ik mijn voettochtje alleen verderzette. Wandelen mag dan wel gezond zijn, toch is het me soms te vermoeiend, zeker als je slechte schoenen draagt. Het staat bovendien niet voor een succesvol auteur om overal te voet heen te moeten gaan. Binnenkort, als dit Magnum Opus volledig doorbreekt zal ik het ene society-party na het andere moeten afschuimen, en dan kan ik toch niet als de eerste de beste klojo vanop de achterbank van een taxi tevoorschijn komen? Een limo, ja, dat zou eventueel nog kunnen, maar toch geen ordinaire taxi, zeker? Als ik zelf mijn rijbewijs zou behalen, zou ik echter zelf aangeraasd kunnen komen, met de sierlijkheid van een gedreven rally-piloot, om pas op het allerlaatste moment met krijsende banden tot stilstand te komen voor het publiek dat me buiten staat op te wachten. Dàt zou pas bij mij passen.
Maar helaas, tegenwoordig is het behalen van een rijbewijs toch zo duur geworden. Niet alleen moet je geld afdokken om een theoretisch examen te mógen doen, nadien moet je ook nog eens verplicht lessen gaan volgen die stukken van goud kosten, terwijl ik mezelf al reeds als een volledig volleerd persoon beschouw. Bovendien komen er dan nog eens de onvermijdelijke boetes bovenop, aangezien die klojo's van burgemeesters sinds kort hadden beslist achter elke rijschoolwagen meteen een politiecombi te sturen, om alle fouten die een leerling in opleiding nu eenmaal maakt, meteen te bekeuren. En de kosten houden natuurlijk niet op als je eenmaal je rijbewijs haalt: verzekering, taksen, onderhoud, en vooral de aanhoudend stijgende olieprijzen maken rijden vrijwel onbetaalbaar voor alle mensen die het niet gemaakt hebben in het leven. Gelukkig had ik zelf al enkele vaten olie in reserve opgeslagen in een nabijgelegen garage in de tijd dat de olie nog wel betaalbaar was. Maar ik moet hier oppassen dat ik niet teveel verklap, of het machtige Amerika eist mijn reserves nog op. Alsof ze alles niet al hebben. Wacht maar tot ik die Bush nog eens tegenkom, ik zal er voor zorgen dat hij zelf ook wat reserve-onderdelen nodig heeft.

Magnum Opus (part 9)

2005-08-19T21:45:00.000+02:00

Ik vervolgde mijn weg, hopende op andere wervelende ontmoetingen waarover ik dan gedreven kon schrijven, ter lering en vermaak van de vele lezers die dit Magnum Opus zullen aanschaffen eens het in de winkelrekken ligt. Het kan niet anders dan goed verkopen, aangezien het vlot geschreven is in een onnavolgbare stijl, al zullen velen het proberen mij te kopiëren, niet in het minst Hugo Claus in een laatste stuiptrekkers-poging de Nobelprijs voor de Literatuur te winnen. Doch zal hij er weer niet in slagen, aangezien zijn bedrog zo doorzichtig zal zijn dat zelfs Andrea Bocelli het zal inzien. Dus bij deze maar al meteen een goede raad aan Mr. Claus: Als u dit leest, zie dan af van het plan Mij te kopiëren, het zal niet in goede aarde vallen. Van mij krijgt U alvast een toek tegen Uw bakkes mocht U het toch proberen, en mijn tegen dan talrijke fans zullen geen enkel boek van U meer gebruiken als opvulsel van hun boekenkast-om-naar-te-kijken. Dat zou moeten volstaan om Hugo de daver op het lijf te doen krijgen, al bedoel ik dat enkel figuurlijk, ik wens hem nog geen Parkinson toe.

Zag ik daar op de hoek van de straat niet Zorré achteloos tegen een lantaarnpaal geleund staan? Nee, toch niet, het was een andere wanna-be werkloze. Misschien was dat maar goed ook, dat het Zorré niet was, tenslotte gaat een groot stuk van dit schrijfsel over de Eenzaamheid, en om dat goed te laten overkomen kan je maar best af en toe alleen door de stad struinen. Daarbij zou het ook niet erg geloofwaardig zijn, moest ik iedere keer ik mijn kop buiten laat zien iemand bekend tegenkomen. Dat gebeurt in het echte leven ook niet, al ligt dat voor een groot deel aan het feit dat ik in een achterlijk polderdorp woon, waar de gemiddelde leeftijd van de inwoners op 60 jaar ligt, en al deze mensen liever thuis in hun zetel liggen te creperen van de rugpijn door het jarenlange werken op het veld, dan een gezellig kletsje te slaan met een Interessant Persoon als ikzelf. Aan de andere kant, gelúkkig maar dat ze liggen te creperen in hun zetel. Ik heb wel betere dingen te doen dan kletsjes te slaan met mensen die hun hele leven op het veld hebben gewerkt, en daar ook nog eens uitvoerig over willen berichten, alsof ik vanzelf geen voorstelling kan maken van hoe het is om een heel leven op een veld te werken. Dat kan ik wel. Dat is namelijk de reden waarom ik liever schrijf dan zelf op het veld te werken. Ten eerste betaalt het beter als je er goed in bent, en ten tweede zal ik op gezegende leeftijd nog steeds in staat zijn een potje voetbal te spelen, of een portie horizontale tango ten beste te geven met een 25-jarige brunette.

Coldplay

2005-08-07T14:25:00.000+02:00

Vandaag startte de voorverkoop van de Twisted Logic tour in België (Coldplay komt op 26/10 naar het sportpaleis in Antwerpen), en hoewel ik al vanaf stipt negen uur 's morgens aan het proberen was om tickets te bestellen, zowel via telefoon als via internet, kreeg ik telkens de indruk of de melding dat de systemen overbelast waren. Na iets meer dan één uur tijd waren alle tickets reeds weg. En bij de voor-voorverkoop via de Coldplay-site was het ook al misgelopen. Het zou de eerste keer zijn sinds 'A rush of blood to the head' dat Coldplay België zou aandoen, en ik er niet zou bijzijn...

's Avonds, bij het checken van de mail, toch nog een e-mail gevonden van Teleticketservice
Yes!!!!!
Een van mijn registraties was er dan toch nog doorgekomen! Samen met 3 anderen zal ik 26/10 kunnen genieten van alweer een ongetwijfeld fantastisch Coldplay-concert. Er bestaan toch nog mirakels!

Magnum Opus (part 8)

2005-07-24T16:50:00.000+02:00

Erg ver geraakte ik niet meteen. Twee tieners, een mollig meisje en een puisterige jongen, hielden me al snel staande.
"Meneer de Jonge," zei het meisje, "mogen we je iets vragen?"
Het was me een raadsel waar ze me van kenden, en waar ze het lef vandaan haalden me zomaar onverhoeds aan te spreken. Zou het kunnen zijn dat ik nú al op straat wordt herkend door mensen die dagelijks mijn blogs lezen? Andere auteurs moeten gemiddeld 3 boeken publiceren alvorens ze enigszins bekeken worden op straat, en meestal is het dan nog doordt het vele typen op nachtelijke uren hen totaal heeft vervreemd van de wereld en ze er gewoonweg uitzien als zonderlingen die niet meer weten hoe zich te wassen. Kijk maar naar Pieter Aspe.

Ondertussen was tch ook mijn nieuwgierigheid geprikkeld, du ik liet ze voor één keer hun gang gaan.
"We weten dat je je naam hebt veranderd naar Quinten de Jonge uit onvrede met je vroegere vroegere naam," vervolgde het meisje, "en wij, mijn broertje en ik vinden dat je een heel goede keus qua nieuwe naam hebt gemaakt."
Hoe ze het witen dat ik mijn naam had veranderd, het brak mijn klomp. Stond die informatie, zoals àlle andere informatie, op het internet, klaar om door Jan en alleman misbruikt te worden? Ik zou het straks gaan controleren, te beginnen met mijn eigen Magnum Opus.
"Wij zijn ook ontevreden met onze namen," zei de jongen nu, "alleen kunnen we geen goede naam voor onszelf verzinnen. Kan jij ons niet helpen asjeblieft? Wij willen ook aanbeden worden, en creatiever en ongeremder worden zoals u..." Het jongetje was bijna aan het huilen, net als zijn zusje, en om een scène midden op strat te vermijden, ging ik met lichte tegenzin - of nee, maak daar zware van - akkoord.
"Akkoord," zei ik, "wat dachten jullie van Chris en Lieven De Vleeschauwere?"
"Maar... Maar, zo heten wij n.. nu al." Het meisje had haar tranen niet meer kunnen bedwingen, en ze rolden in rechte lijnen over haar wangen, voor zover ze niet werden omgeleid door puistkraters.
"Dat weet ik," zei ik, want een schrijver van boeken weet nu eenmaal dat soort dingen over zijn personages, "maar ik stel voor dat vanaf nu de jongen Chris noemt, en jíj Lieven. Want geef toe: Lieven is geen naam voor een jongen, tenzij het je ambitie is ooit voor een radiozender te gaan werken die alternatief beweert te zijn, en daarom mannen met een kutnaam als Lieven een kans willen geven. En Chris voor een meisje? Ik heb ooit een vrouwelijke Chris gekend, en ellende en miserie waren haar dagelijks brood. Niets mee aan te vangen, met zo'n naam voor een meisje."
De tieners hun gezichten waren ondertussen opgeklaard, en leken nu zelfs gelukkig.
"Zo hadden we het nog niet bekeken, Mr. de Jonge. De oplossing voor onze miserie lag zo voor de hand, en toch..." Het meisje kreeg weer tranen in haar ogen, zij het nu vn geluk. Zou zij dan nooit eens ophouden met bleiten midden op straat?
"Ik voel de verandering nu al. Ik voel me... Gelukkig! Bedankt Mr. de Jonge." Ze gaf me een kus op de wang, en ze stoven weg, allebei met een grote glimlach op de lippen die hen er eigenlijk niet aantrekkelijker op maakte. Hadden ze me eigenlijk wel voldoende bedankt? Ik vond van niet, ik had hun leven immers grondig positief beïnvloed, en al wat ik kreeg was een dankwoordje en een plakkus. Als ik één van beider kleindochters binnen 40 à 50 jaar zou tegenkomen, zou ik mijn beloning wel opeisen verdorie. Zonder mij zouden ze er misschien niet eens geweest zijn, dus dan is een pijpbeurtje toch wel het minste wat ik mag verwachten, zeker?

Stonehenge

2005-07-16T20:04:00.000+02:00

Als er één bouwwerk tot de verbeeldeing spreekt, dan is het ongetwijfeld Stonehenge. Niet vanwille zijn vergevorderde en artistieke architectuur, maar wel omwille van de grootte en het gewicht der bouwblokken in een tijd dat mensen nog geen kranen of bulldozer tot hun beschikking hadden. Hoe Stonehenge dan wel werd opgebouwd, was zelfs voor de grootste geleerden een groot mysterie. Tot recentelijk een Amerikaan met een dosis gezond boerenverstand met het antwoord kwam aandraven. Alles klinkt heel plausibel en de demonstraties zijn fenomenaal. Slechts één minpuntje kan je hem aanrekenen: vroeger hadden ze ook nog geen tuinslangen...

Live 8

2005-07-08T20:53:00.000+02:00

Ja, die Live 8, het was me het feestje wel. Nu geloof ik niet dat een reeksje concerten de wereldproblemen kunnen oplossen, maar toch, het waren puike optredens. Alleen jammer dat het a) zo lang duurde dat waarschijnlijk niemand heel de tijd voor zijn TV is blijven hangen, en b) je niet zelf kon kiezen welke optredens je wou zien. Gelukkig is er natuurlijk het internet, dat enige redding kan brengen. Op deze plek kan je enkele performances van de meeste artiesten terug bekijken. Als je een downloadaccelerator als DAP gebruikt, kan je ze zelfs downloaden. Zo krijg ik dan toch nog enkele nummers van Coldplay te zien.

Magnum Opus (part 7)

2005-07-08T20:25:00.000+02:00

Na dit sterk staaltje erotisch gefantaseer stak ik een sigaret op. In het echte leven rook ik niet, maar in een boek heeft het geen gevolgen voor de gezondheid, en ten tweede het is cool. Hoewel, voor hetzelfde geld hou ik mijn sigaret vast als de derde de beste strandjanet, en dan is het natuurlijk net allesbehalve cool. Alsof ik niet zou weten hoe een sigaret vast te houden! Geef me een tutu, en zelfs daarin zal ik nog een coolheid uitstralen waar George Michael enkel maar van kan dromen, als hij in zijn roze slaapkamer ligt. Het is geen gezicht, George Michael in een tut, roze of wit, het is al gelijk. Cool zijn heb je of heb je niet. Ik hoef geen T-shirt met 'I'm koel' te dragen om te bewijzen dat ik het wel degelijk ben. Bijgevolg kunnen die sigaretten ook meteen weer de prullenbak in, het is onmogelijk dat ze m'n coolfactor nóg verhogen. Wel moet ik eerst die ene sigaret terug doven vooraleer ze in de vuilbak te gooien. Stel je voor dat het een brand tot gevolg zou hebben, dat kan ik momenteel niet gebruiken, daar ik geen zin heb een uitslaande woningbrand te beschrijven, met al die oranje-rode gloed, en de verbijterende hitte, en de vlammen die aan boeken likken om koppig te kunnen overleven, en al zeker niet als het gaat om een brand in mijn eigen huis, dat zou al te zeer privé zijn. Toch kon ik er niet helemaal zeker van zijn dat de sigaret volledig gedoofd was, er kan altijd nog een klein restje smerig stinkend smeulend as zijn achtergebleven, dat door een kleine plotse windvlaag van bijvoorbeeld een scheet terug kan opgeflakkerd worden, en daarbij enig papier dat zich ook in mijn vuilbak bevind aansteken. Ik besloot niet het risico te nemen daarop te wachten en verliet terug mijn huis, zodat het belangrijkste object - ik - tenminste gered zou zijn van de vlammen.

Levitatie

2005-07-01T17:17:00.000+02:00

Een vreemd gevoel maakte zich deze morgend van mij meester. Een rare gewaarwording in het hoofd. Ik voelde me lichter, bijna gewichtsloos zelf. Het was alsof de aarde geen vat meer op me had.
Mijn gevoel bleek juist te zijn. Ik was in staat enige centimeters boven het oppervlak te zweven, zij het kortstondig. Een hevige maagkramp achteraf is het resultaat - alsof de aarde dubbel zo hard aan mijn maag trekt om te compenseren voor de nalatigheid die ze net eerder heeft gepleegd - maar het is het waard. Na twee pogingen heb ik de webcam op mezelf gericht om dit rare fenomeen digitaal vast te leggen, als bewijs van deze vreemdste 1ste juli...

Resultaat van De Uitdaging

2005-06-28T19:56:00.000+02:00

Iedereen is bang. Bang voor de dood, voor pijn, ziekte, bang voor de buurman, en nu lijkt iedereen ook al bang om het tegen mij op te nemen in de filmquiz waartoe ik iedereen die wou uitdaagde. Bang om af te gaan. Niet één iemand heeft het aangedurfd zich met mij te meten. Toch hou ik alvast míjn belofte door mijn behaalde scores alsnog te posten:

71 vragen beantwoord:

Correct:63
Incorrect:8
Total:71 / 250
Skipped:1
88% Correct

Alle vragen beantwoord:
Correct:226
Incorrect: 34
Total:260/ 260
Skipped:3
87% Correct
Misschien dat het posten van deze resultaten enig effect heeft. Hebben mijn tegenstanders een doel om te behalen.

Magnum Opus (part 6)

2005-06-22T09:49:00.000+02:00

Na mijn sanitaire boodschap schakelde ik de computer in en surfte ik naar www.kylacolesite.com, het adagium ‘a pussy a day, keeps the viagra away’. Wat is die Kyla Cole toch een heerlijk geil wijf. Slechts weiningen onder mijn lezers zullen haar kennen, de pornomarkt wordt nu eenmaal gedomineerd door hoogblonde, hooghakkige deernes met al te rondborstige boezems met een pikverslaving als Jenna Jameson, en net daarom zal Kyla Cole, met haar te blauwe ogen voor een natuurlijke brunette, altijd mijn geliefkoosd naaktmodel zijn (zij én Tawny Roberts, eventueel nog op de voet gevolgd door Katie Price). Zoals ze nu ook weer was gefotografeerd: gezeten op een houten bankje in een overdadig groene tuin had ze één vinger – haar middelste – tot het tweede kootje in haar roze poesje gestoken, terwijl ze op de wijsvinger van haar andere hand beet, en daarbij een gespeeld-onschuldige blik in de ogen had. Hadden Permeke, Vincent Van Gogh en Rubens maar zulke naaktmodellen gehad, er zouden meer musea bezocht worden, neem dat maar van me aan. Ja, die Kyla Cole, het is me de hoer wel. Drie (3!) boeken zou ik gemakkelijk kunnen vullen met de fantasiën die ik al over haar gehad heb. Dan stel ik me bijvoorbeeld voor dat ze op het bankje in míjn tuin zit, net zoals ze nu staat afgebeeld. Ze kijkt zo onschuldig omdat ze niet had verwacht dat ik op dat moment in de tuin zou komen, aangezien ik had gezegd dat ik een drietal uur aan m’n nieuwe boek zou verderwerken. Natuurlijk was dat een leugen geweest, want ik wou de geile treze – die het leuk vind om te masturberen in de tuin, terwijl ik hard zit te zwoegen op de literatuur – betrappen. Daarom kijkt ze me nu aan met een ondeugende ‘word-ik-nu-gestraft?’ –blik, met die wijsvinger in de hoek van haar mond. Dan stap ik op haar af, terwijl zij haar hand van haar mond naar haar borst verplaatst, en ondertussen met haar middelvinger in haar poesje blijft roeren. Voor haar neus knoop ik dan m’n Lee jeansbroek los, en stroop m’n CK-boxershort naar beneden, waarop Kyla, die de subtiele hint meteen begrijpt, me begint te pijpen alsof haar leven ervan afhangt. Zo sta ik dan in mijn eigen tuin te genieten van het mooie warme weer (geen wolkje aan de lucht), mijn prachtige tuin (links staat een lavendelsturik dat heerlijke geuren verspreidt) en vanhet meisje dat me pijpt (sop – sop – sop doet haar vinger in haar kutje). Als zij zich bijna tot een hoogtepunt heeft gevingerd, kom ik ook klaar, waarbij een niet weinig van mijn kostbare zaad op haar prachtige, natuurlijke boezem terechtkomt. Wild van extra opwinding dat dit bij haar teweegbrengt komt ook zij ejaculerend klaar. Het gras onder en voor het bankje kunnen er maar wel bij varen. Een dankbare glimlach op haar snoetje maakt het fantasietje tenslotte af, waarna ze terug vervaagt tot de foto waarmee het begon.
Dit staaltje erotische lectuur zal het lezersaantal ongetwijfeld omhoog krikken, en daar doen we het toch voor, niet?

Ontmoeting

2005-06-19T10:53:00.000+02:00

Vrijdag, 17 juni 2005, een uur of vier in de namiddag. Tijdens het rondstruinen tussen de DVD-rekken van de Free Record Shop, kom ik voor het eerst in 3-4 jaar de vader van mijn eerste en enige ex tegen. Hoewel ik deze ontmoeting in mijn hoofd al ontelbare keren heb proberen voor te stellen, knik ik nu enkel blijf ik in zijn ogen kijken. Sprakeloos. Bewegingsloos. Hij herkent me vaag, maar heeft enige moeite me te plaatsen. Ik ben dan ook erg veranderd: mijn baard en snor doen me er ouder uitzien, en in mijn werkplunje (geklede schoenen en dito broek, net hemd en gesteven das) zie ik er professioneler uit dan ik werkelijk ben. Ik ben volwassen geworden. Hij daarentegen is amper veranderd. Hij is zelfs niet grijzer geworden.
Uiteindelijk herinnert hij me, en wordt de gespannen stilte eindelijk verbroken.
"Jij moet vast voelen dat wij nog vaak aan je denken".
Hij praat me naar de mond, zegt wat ik wil horen, maar toch doet het deugd dit te horen. Ik denk ook nog vaak aan hen. Ik hou het echter voor mezelf. Enkel de standaardzinnen komen over mijn lippen: Hoe is het? Lang niet gezien... Ik weet mezelf geen houding te geven. Ik ben te overdonderd, mijn brein lijkt verlamd. Ik was hier niet op voorbereid. Toch zet het gesprek zich voort, zij het moeizaam. Gelukkig voert hij voornamelijk het woord, en dien ik vooral te luisteren en te knikken op de juiste momenten. Allebei proberen we m'n ex als gesprekonderwerp zo lang mogelijk te vermijden, maar het is onvermijdelijk. Bij elke zin lag ze al op de loer. Er is zelfs enige opluchting als haar naam dan eindelijk toch wordt uitgesproken: Lien.
Ik verneem dat ze succesvol is afgestudeerd. Ik ben tegelijk blij voor haar en jaloer op haar. Ik voel me een loser omdat ik heb moeten opgeven waar zij doorzette. Het had allemaal anders kunnen zijn.
Het geprek verloopt vlotter. Bij elke zin vallen meer remmingen weg. We vervallen stilletjesaan terug in een oude routine die we beide gemist hebben. Hij was de vader die ik nooit had, ik de zoon die hij altijd wou. Ik ben blij eindelijk nog eens iets te horen over Lien's zussen. Het doet me goed dat ze het allebei wel stellen. Ik besef een te meer hoe ik ze allen mis.
Omdat we beiden beseffen dat we toch niet helemaal bijgepraat raken, nemen we op een bijna willekeurig moment terug afscheid van elkaar. Het is al hartelijker dan de begroeting. We gaan elk onze weg.
Ik neem me voor hem volgende keer uit te nodigen voor een kop koffie of zo, maar in m'n achterhoofd besef ik dat volgende keer waarchijnlijk weer 3 jaar later zal zijn...

Hoofdprijs

2005-06-16T17:21:00.000+02:00

Winkel voor 10.000 € in 10 minuten. Dat is de hoofdprijs van de SMS-wedstrijd die Q-Music deze dagen organiseert. Aangezien de finale zich zal afspelen in het shoppingcenter waar ik werk (Shoppingcenter Waasland te Sint-Niklaas), durf ik zelf ook al eens vaker dan goed voor me is te mijmeren over wat ik zou kopen mocht ík die wedstrijd winnen.
Als eerste zou ik me al waarschijnlijk een plasma-TV uit eigen winkel aanschaffen. 107 cm volstaat. Hoef ik enkel nog te twijfelen of ik het Sony-modelletje ter waarde van 3999 € neem, of neem ik genoegen met de Philips? De Philips is goedkoper, maar misschien kan ik maar beter met een hoog bedrag beginnen. Goed begonnen is half gewonnen, zeg maar.
Zo'n TV is niets zonder degelijk Home-cinema systeem. Dat wordt dus een Yamaha, vanwege de uitstekende geluidskwaliteit.
Waar zouden we zijn zonder degelijke GPS-systemen? Aangezien de TomTom Go 700 nog niet uit is, zal ik me voorlopig tevreden moeten stellen met een TomTom Go 300
Om af te ronden, nog een kleine traktatie: de Samsung GSM. Geen D500 voor mij, maar wel de E720: die bevalt me nog net iets meer.
Laten we dan maar al eens naar de buren gaan, zij hebben ook altijd wel leuke spulletjes. Een volledig nieuwe PC zou ik me niet aanschaffen, daarvoor pruts ik er zelf te graag aan, maar een zware grafische kaart mogen ze me zeker voorschotelen.
Nieuw setje boxen voor de PC? Geef maar, waarom dan niet meteen Logitech's paradepaardje als ik toch niet op de prijs hoef te letten.
Natuurlijk gaan we niet elke keer de PC opstarten als we gewoon even muziek willen horen. Doet u mij dan ook maar meteen zo'n i-Pod, de U2-editie. En daarmee besluiten we dan ook maar meteen onze rondgang in de Exell.
Nu wordt het even lopen naar de volgende winkel. Misschien ondertussen maar een ijsje meenemen voor onderweg.
Wat elektronische apparaten betreft, heb ik nu wel even genoeg. Al het geld dat nu nog zou overblijven, zou integraal opgaan aan DVD's, CD's en 1 à 2 PC-games uit de ExtraZone (al zullen het voornamelijk DVD's zijn, natuurlijk). Omdat het snel moet gaan, kies ik eerst voor de duurdere DVD-boxen van series: 3 jaargangen Alias, Matroesjka's, In de Gloria, en nog vele andere...
Spijtig genoeg zal dit alles enkel bij dromen blijven. Morgen is de finale reeds en ik heb niet eens meegespeeld. Maar ach, wie weet wil er iemand mij wel gewoon een plezier doen, en vinden ze in dit (verre van volledig) lijstje de nodige inspiratie...

De uitdaging

2005-06-11T19:23:00.000+02:00

Niet alleen ben ik een filmliefhebber, volgens sommigen schijn ik ook te beschikken over een bijna encyclopedische kennis over dit onderwerp. Gelukkig hoeven dit soort uitspraken niet meer zomaar voor waar worden aangenomen, maar zijn er op het internet diverse sites waar filmkennis getest kan worden. Zo ook bijvoorbeeld op deze site, waar je maximaal 4 frames uit een film te zien krijgt en aan de hand daarvan de juiste titel dient te raden.
Hierbij zou ik dan ook eenieder die een beetje vrije tijd over heeft willen uitdagen het in deze test tegen mij op te nemen. Beantwoord tussen de 50 en 100 vragen (natuurlijk zonder vals te spelen: je mag gerust even nadenken maar opzoekwerk op imdb e.d. worden afgeraden) en post je scores in de comments. Zelf heb ik de test onlang ook afgenomen (71 vragen beantwoord) en ik zal mijn eigen score na een week posten. Benieuwd wie het best scoort.
Veel succes!!

update: ondertussen heb ik zelf de volledige 260 vragen opgelost die op 15 juni op de site werden aangeboden. Deze resultaten zullen binnenkort verschijnen.

Magnum Opus (part 5)

2005-06-05T21:12:00.000+02:00

Stijn had nog wel veel meer te vertellen - hij heeft altijd wel iets te vertellen – maar helaas had ondertussen mijn pisblaas zich terdege opgevuld, waardoor ik genoodzaakt was terug huiswaarts te keren. Je mag dit vreemd vinden, dat ik huiswaarts keer ter wille van een volle blaas, zeker als de toiletten van het café slechts één deur van me verwijderd zijn, maar aangezien ik lijd aan plasfobie, heb ik niet echt veel keus. De term plasfobie is evenwel enigszins misleidend. Je zou kunnen denken dat mensen die leiden aan plasfobie urineren beangstigend vinden. Zulke types zullen vast wel bestaan, doch zij leiden dan niet aan plasfobie, maar aan een nog veel ergere ziekte, met een andere naam. Plasfobisten kunnen niet plassen op een vreemd toilet, of als er vreemden in de buurt zijn. Zo simpel is dat. Daarom keer ik dan ook steeds huiswaarts om te pissen (ook om te kakken) als de nood hoog begint te worden en mijn huis slechts een boogscheut ver is. En je mag zeggen wat je wilt, maar op je eigen watercloset pis je nog steeds het best. Als ik dan zo sta te pissen, in mijn gezellige eentje, vraag ik me toch telkens weer af waarom ik in godsnaam die plasfobie heb: mijn lul ligt immers prettig en gemakkelijk in de hand, heeft geen afwijkende vorm of kleur what so ever, en laat de urine telkens weer lekker luid in de pot klateren. En nu ik er aan denk, is watercloset toch wel een ietwat vreemd woord, niet? Zeker als je aanneemt dat het van oorsprong Engels is, en het dus eigenlijk synoniem is voor waterkast. Betekent dit dan dat Britten en/ of Amerikanen/ Canadezen/ Ieren vroeger in de kast hun patatten afgoten? Tussen de jassen en de schoenen? Houdt dit dan ook verband met de term: ‘uit de kast komen’? Hoeveel wijsheid je ook vergaart op je leven, tijdens het toiletbezoek borrelen vragen op waarzelfs het buitenechtelijke kind van Etienne Vermeersch en Marc Reynebau het antwoord schuldig op zou blijven.

Reality-TV

2005-05-31T22:50:00.000+02:00

Met het einde van 'De Farm' op VTM blijkt er ook een (voorlopig einde te zijn gekomen aan het seizoen reality-survival-TV (of hoe je het ook wil noemen). Expeditie Robinson, Peking Express, Stanley's Route, Toast Kannibaal en De Farm, ze maakten er allen deel van uit, en elk van hen (uitgezonderd Peking Express wegens tijdsgebrek) heb ik vaak met veel plezier gevolgd. Waarschijnlijk omdat deze programma's mijn avonturiershart aanspreken, ook al volg ik ze dan voornamelijk vanuit de luie zetel met een goed pak vettige chips binnen handbereik.
Ooit wil ik dus zeker eens meedoen, want is zo'n reality-reeks niet bovenal een vlucht uit de werkelijkheid?

Domino-Day

2005-05-26T17:15:00.000+02:00

Nu het stilaan een monnikenwerk wordt om het wereldrecord domino te verbeteren (op hoeveel miljoen staan ze ondertussen al?), beslist Hong Kong het anders, en voornamelijk grootser aan te pakken.

En ook Gordon Freeman uit Half-Life 2 lijkt wel van domino te houden.

Magnum Opus (part 4)

2005-05-26T17:09:00.000+02:00

En zo zat ik weer alleen in het café. Zou ik naar het meisje stappen om een praatje met haar te slaan? Nee, daarvoor is het nog te vroeg in het verhaal, ik kom haar later nog wel eens tegen. Het is beter nu de lezer nog wat in spanning te laten.

Bovendien kwam Stijn toch net binnen, met zijn volle 2 meter 10. Hij moest zich bukken om onder de deur te komen, maar sloeg toch net met zijn kruin tegen de bel die boven de deur hangt om nieuwe klanten aan te kondigen. Stijn kende ik al heel lang, al vanaf 1 meter 65, en zelfs toen vond ik hem al groot voor zijn postuur. Stijn bleef echter koppig doorgroeien, zich niets aantrekkend wat mensen ervan vonden, en hoe vaak ik het hem ook afraadde. Hij hield van overzicht, beweerde hij, en had daarenboven geen last van hoogtevrees, dus waarom stoppen? Zijn lengte staat mij wel degelijk tegen; na een kwartiertje heb je gegarandeerd een stijve nek. Al zou ik zelf soms ook wel heel groot willen zijn, vooral in de zomer, om beter zicht te hebben op de decolleté’s van mooie, jonge, aantrekkelijke vrouwen, dat spreekt. Volgens mij heeft Stijn dat voordeel ook wel al ontdekt, maar zijn ervaringen daaromtrent deelt hij nooit met mij, de vuile egoïst. Buiten dat en zijn lengte is hij echter mijn beste kameraad. Hij merkte me vrijwel meteen op, wat niet erg moeilijk is in een zo goed als leeg café, en stapte op me af met die belachelijke grote passen van hem.

“Alles goed?” vroeg hij, terwijl hij zich aan de toog parkeerde.

“Het gaat, je weet wel.”

“Waar is Louis?”

Lap, dat heb ik dan weer. Besluit ik om de naam van de cafébaas nog niet te vermelden, gooit één van mijn beste vrienden meteen al roet in het eten. Waarom dan nog niet ineens wat meer info over Louis? Louis is vierenveertig, lijdt – zoals zovele cafébazen van zijn leeftijd - aan enige mate van overgewicht, en heeft een joekel van een neus. Voorlopig volstaat dit alweer, vind ik, personages mogen nog een beetje mysterieus blijven in dit stadium van het verhaal (namelijk het beginstadium).

Ik vertelde Stijn wat Louis mij had verteld, en liet hem zelf zijn drankje nemen, aangezien Louis nog steeds in de keuken in de weer was, getuige het kabaal en het bijwijlen zeer godlasterend gevloek dat daar vandaan kwam.

Zo zaten we allemaal van ons drankje te genieten; Stijn leunend op de toog, het cappu-meisje in de hoek aan het raam en ik aan het tafeltje dichtst bij de toog, vanwaar ik ze desgewenst allebei kon gadeslaan, wat ik in het geval van het meisje ook deed, zij het subtiel. Ik werd een beetje geil van de manier waarop ze met haar tongetje het schuim van haar bovenlip verwijderde.

“Is het niet erg?” zie Stijn.

“Wat erg?” vroeg ik. Gedachtenlezen behoort nog niet tot mijn mogelijkheden, zelfs niet in deze fictiewereld, doch voor de rest functioneer ik prima.

“Van de brandweer,” antwoordde hij. Met een vragende blik trachtte ik hem aan te manen meer te vertellen, zonder dat ik er zlf nog nutteloze woorden aan zou moeten besteden. Wist hij immers niet dat ik de ochtend had gebruikt om dit fantastische verhaal te schrijven, en ik daardoor nog geen tijd had gehad het nieuws te volgen?

“Ze moeten schadevergoeding betalen.” Wat voor de rest nog volgde, was het relaas over de plaatselijke brandweer die, in een poging een huis te blussen – toch hun doel nummer 1 – volgens de eigenaar te veel waterschade hadden aangericht, en die eigenaar had volgens de rechtbank nog gelijk gekregen ook, waardoor niet de verzekering maar de brandweer zelf voor een groot deel van de kosten diende op te draaien. In alle kranten en nieuwsprogramma’s op zowel radio als TV werd er gewag van gemaakt, en werd er aangekondigd dat de brandweer diverse inzamelingen zouden houden om het benodigde geld bijeen te sprokkelen. Zou het een barbeque worden, vroeg ik me bij mezelf af, of zou het eten van door houtskool geroosterd vlees weleens traumatiserend kunnen zijn voor brandweerlieden?

Geen commentaar?

2005-05-21T20:26:00.000+02:00

Wat doe ik in hemelsnaam verkeerd? Een mens doet zijn best om blogs aan te maken, ter lering en vermaak van iedereen, maar feedback krijgen? Ho maar! Niet eens een klein digitaal schouderklopje ter aanmoediging. Een mens wordt er weemoedig van...

Magnum Opus (part 3)

2005-05-16T15:19:00.000+02:00

Ik duwde tegen de cafédeur waar ik inmiddels was aangekomen. Die gaf mee. Gelukkig is m’n stamcafé niet vaak gesloten en sta ik bijgevolg niet vaak voor oetlul door tegen een deur te duwen die op slot is. Mensen gedragen zich over het algemeen vreemd als hun dat overkomt. Ze duwen nog eens tegen de deur, harder, maar met minder overtuiging. Anderen trekken dan maar eens aan de deur, zelfs als er in drieëntwintig talen duidelijk duwen op staat. Nog anderen proberen, in het geval van een dubbelde deur dan, de andere kant, en vaak gebruiken ze daarbij een gecombineerde duw-én-trek beweging, om meteen maar alle mogelijkheden te testen. Je moet er maar eens op letten. Het is slechts weinigen gegeven hun cool te bewaren in zo’n situatie door na de eerste duw de schouders op te halen en meteen de enige juiste conclusie te trekken: de deur is op slot, je komt er nu nog niet in. Doch, zoals gezegd was de deur open en kon ik daardoor het etablissement dat het café is, betreden. De meeste lezers verwachten nu een uitvoerige beschrijving van hoe het café er van binnen uitziet, hoe het licht valt, welke in- en uitheemse bieren er worden geschonken enzovoorts, omdat dat nu eenmaal de traditie is in een boek. Volgens mij is dit omdat de schrijvers hun lezers onderschatten – zelfs al leest enkel hun moeder hun boeken -, een misdaad waar ik me alleszins niet schuldig aan zal maken. Ik ga er van uit dat iedereen wel al eens een café aan de binnenkant heeft gezien, en zich dan ook best kan voorstellen hoe dit café eruitziet, een enkel detail niet te na gelaten. Wel kan ik zeggen dat het zo goed als uitgestorven was op dit moment van de dag. In een hoekje zat weliswaar een jonge, aantrekkelijke vrouw een vrij dik en recent boek te lezen, met voor haar een dampende kop cappuccinno, waar een rijkelijke schuimlaag op stond, maar van m’n hoofdpersonages was nog geen enkel spoor te bekennen. Een goed begin kan je het bezwaarlijk noemen. De cafébaas was uiteraard wel aanwezig, maar ik weiger van hem een belangrijk personage te maken, en daarom zal ik hem hier nog niet vernoemen.

Ik zette me aan het tafeltje dat het dichtst bij de toog stond. Op die manier kan ik, als er zoals nu niemand, of vrijwel niemand, aanwezig is, toch ook nog gemakkelijk met de cafébaas kletsen, zonder me te verlagen tot de vervelende gewoonte dat tooghangen is. Bovendien ben je vrijwel altijd zeker van een continuë drankvoorraad, als je je zo dicht tegen de tapinstallatie bevindt. Ik bestelde m’n vaste drankje, dat me meteen door de baas werd gebracht. Hij zag er vermoeid uit.

“Alles goed?” vroeg ik. Niet dat ik anders vaak aan mensen vraag hoe het met de mensen gaat, doch voor één keer maakte ik een uitzondering. Als het niet goed gaat met Louis – lap, daar gaat mijn voornemen, bij deze is het een hoofdpersonage geworden – en hij daarvoor zijn cafée daarom voor onbepaalde tijd moet sluiten, weet ik het graag als eerste.

“Het gaat, maar ik heb het ongeloofelijk druk. Ze komen straks de keuken en wat nog allemaal inspecteren, dus ik moet alles nog opkuisen en in orde brengen daarbinnen. En bovendien sta ik er momenteel alleen voor omdat al mijn werknemers schrik hebben dat ook de arbeidsinspectie nu elk ogenblik kan binnenvallen.”

“Leeglopers, dat zijn het. Ik had je al eerder gewaarschuwd voor al die Roemenen. Maar zeg eens, zo’n gezondheidsinspectie, komen die normaal niet onaangekondigd langs?”

“Dat beweren ze, ja, maar er zijn zo weinig inspecteurs dat je je zaak gerust dertig jaar kna verwaarlozen zonder dat er ooit een inspecteur je keukendeur heeft gezien. Ik had alleen de pech dat er gisteren hier toevallig een inspecteur als klant in het café aanwezig was, net op het moment dat er een koppeltje van hunne tak begon te maken over ochot enkele haren in hun croque Hawaii. Ze lieten ze aan mij, en aan iedereen in het café zien, en ik herkende ze natuurlijk meteen als mijn eigen haren. Ah ja, ik had de croques dan ook bereid. Maar ik zeg u, Quinten, ik was mijn haar elke dag, met Fructis shampoo dan nog wel, dus het waren zeer zeker schóne haren die ze in hun croques hadden gevonden. Moesten ze daar nu zo’n spel van maken, en heel m’n café op stelten zetten?”

“Fructis shampoo is inderdaad goede shampoo, en hij ruikt bovendien nog lekker ook. Maar wat gebeurde er toen?”

Toen, terwijl ik de mensen tot kalmte trachtte aan te manen, maakte die inspectuer in burger zich bekend, en dreigde hij later terug te komen, maar dan in functie, indien ik de twee mensen geen twee nieuwe croques zou maken. Wel, dat vertikte ik, want het is hier tenslotte nog altijd míjn café, en dus bepaal ik wie hier gratis croques krijgt, en daarbij, ik zweer het je, die haren waren schóón. En dus verwacht ik hier elk moment de gezondheidsinspectie, maar ja, als je je keuken al 30 jaar verwaarloosd hebt, dan heb je er wel wat werk aan om ze terug helemaal spic en span te krijgen.” Dus als je me wilt excuseren, Quinten, dan ga ik nog wat verder schrobben. Als je iets nodig hebt, dan pak je het maar. Die vrouw in de hoek heeft al betaald, dus als ze haar cappu op heeft, mag ze gewoon vertrekken.”
To be continued

Weta Workshop

2005-05-16T15:14:00.000+02:00

Weta Workshop: Sinds de Lord of The Rings trilogie (nog steed mijn favoriete trilogie) een meer dan klinkende naam in de filmindustrie. Blijkt dat deze creatieve geesten na LOTR geen sabbatjaar hebben ingelast, maar meteen weer aan het werk zijn gegaan. Dit zou gaan resulteren in The Chronicles of Narnia. Hier kan je al een featurette zien over Weta aan het werk aan Narnia, en hier krijg je wat uitleg van de director.

Half-life 2

2005-05-14T08:15:00.000+02:00

Toegegeven, ik loop achter, mar ik ben niet te beroerd me te outen: ik heb nú pas Half-Life 2 gekocht.
Nu ben ik zeker geen hardcore gamer, maar toch klimt het schaamrood me naar de wangen als ik besef dat ik bijna 7 maanden zonder Half-Life 2 heb geleefd. Het spel der spellen ontbrak in mijn collectie. Namen als The Citadel en Face-huggers, het zei me tot voor kort allemaal niets. Maar ik ben mijn schade ruimschoots aan het inhalen. Twee dagen intensief spelen en ik zit waar anderen 2 weken over deden. Ik speel tot ik erbij neerval, ondertussen mijn toetsenbord onderkwijlend van de grafische pracht (en dat met alle instellingen op 'low')van de supergedetailleerde wereld die Valve op het scherm tovert. Hoe kon ik in godsnam zo stom zijn zo lang te wachten met de aankoop van deze parel? Dacht ik misschien dat het zijn 50€ niet waard zou zijn? Dat het me geen uren spelplezier zou bezorgen? Dat het verhaal me niet in zijn ban zou houden?
Laat dit een waarschuwing zijn aan allen die nog steeds zijn zoals ik oooit wa: al je Half-Life 2 nog niet bezit, is je leven niet volledig. Doe er iets aan, voor het te laat is. Voor de macht van The Citadel en The Administrator verder om zich heen grijpt...

Miscommunicatie

2005-05-08T13:00:00.000+02:00

Wat een effect kan een verkeerd begrepen hoofdknik toch hebben. Slaande deuren, beeld zonder klank, kolkende woede. En dan behoren we niet eens tot een verschillende cultuur.

Magnum Opus (Part 2)

2005-05-05T17:45:00.000+02:00

Ik ging dus naar het café. Daar ik geen auto heb, nog geeneens een rijbewijs, nam ik de benenwagen naar m’n stamcafé Het Vunzige Veulen. Gelukkig zaten de Sergio Tachini’s die ik vorige week in de Makro voor nog geen 25€ had gekocht, me lekker om de voeten. Het is niet omdat schoenen slechts 25 € kosten, dat ze je bloedbanen in je voeten zouden mogen afknellen. Zelfs gratis schoenen mogen dat niet doen, maar toch zijn er steeds meer frabikanten die schoenen lijken te ontwerpen , enkel met het oog op reclame voor het eigen merk door middelvan opzichtige logio’s en flashy kleuren te gebruiken, naast een selectie van composietmaterialen uit het ruimtetijdperk, om dan pas tot het besef te komen dat er ook nog een voet in moet. En dan heb ik het nog geeneens over de damesschoenen, die ik in mijne vrije tijd al eens durf te dragen, om compleet assorti te zijn met de jarretellen, het minirokje en het tanktopje dat ik me dan aantrek, om gedurende vijf minuten geheel in aanraking te komen met mijn vrouwelijke kant, zodat ze voor de rest van het jaar aan de kant kan geschoven worden. Maar mijn S.T’s, dat zijn dus goede schoenen, simpele schoenen zou je zelfs kunnen stellen, zonder tralala en tralalie.

Wie zou ik in het café kunnen tegenkomen?Ik hoopte op ofwel Anne, Walter, Valerie, Zorré, Stijn of Victoria, simpelweg omdat zij de hoofdpersonages in dit boek zullen vormen, eventueel aangevuld met een nu nog niet nader te noemen nevenpersonage hier en daar, als mijn hoofd er op dat moment ten minsdte naar staat, én, niet te onderschatten, als ze de moeite waard zijn om opgevoerd te worden als nevenpersonages. Mogelijks zou ik in het café ook al Sarah kunnen opmerken, zij het dan dat ik haar op dit punt in het verhaal nog niet ken, maar evengoed kan ze wel al aanwezig zijn in het café, eenzaam zittend aan een tafeltje in een hoek, sippend van een hete capuccino met extra veel chocolade en schuim, waardoor na elke slok onbewust even haar tongetje langs har bovenlip voert, terwijl ze verdiept is in De Da Vinci code van schrijver Dan Brown.

Het café was slechts 500m van mijn deur, al kan het ook 750m geweest zijn, ik heb nooit de moeite genomen het na te meten, en ik zal het ook nooit doen. Je moet nooit overdrijven met research voor een boek. Voor je het weet zit je de lezer te vervelen met cijfers en tabellen allerhande, terwijl je de lezer evengoed kunt vervelen door stomvervelende teksten te schrijven, en dus is al de moeite die research kost overbodig.

Voor de deur van het café stond een Ford Ka. Dat heb ik nu al altijd lelijke auto’s gevonden, en bovendien kan je er waarschijnlijk niet eens deftig konijnen in houden. Je zal denken: ‘waarom zou je in hemelsnaam konijnen willen houden in een auto?’ Wel, simpel, omdat konijnen niet al te groot zijn. Het zou heel wat moeilijker zijn om pakweg een leeuw, of een giraf, laat staan een olifant in je auto te houden. Daarbij komt nog dat konijnen lief zijn, en het buitengewoon cool én uniek zou zijn konijnen te houden in een auto. Maar zoals gezegd zal dat amper lukken in een Ford Ka. Mijn vader heeft ooit eens een tweedehands Mercedes gekocht, en de vorige eigenaren hadden inderdaad konijnen gehouden in die Merc. In de kofferbak. En nog hadden die konijnen het erg gezellig, dat kon je merken aan de kilo’s mest die ze in de kofferbak hadden achtergelaten. Als een konijn niet op zijn gemak is, zal het niet zo gauw beginnen schijten, tenzij het van schrik is, maar dat lijkt me sterk: Merc’s zijn hele veilige auto’s, dus die beestjes hadden niets te vrezen. Daarom zal ik dan ook eerder een kofferbak van een Mercedes kopen, dan een Ford Ka, geel of blauw, het blijven stome auto’s, al kan de StreetKa al op wat meer goedkeuring van mij rekenen. Konijnen zitten dus graag op hun gemak om te kakken, en mensen gebruiken daarvoor het gemak. Zulke overeenkomsten, vooral tussen mens en konijn, ze ontroeren me telkens weer.

To be continued

Afzondering

2005-05-05T17:42:00.000+02:00

’s Avonds, alleen thuis

Niemand om me heen

Enkel een verdwaalde mug

Op zoek naar verstrooiing

Vulsel voor zijn even leeg bestaan

Zoemend rond mijn hoofd

Een geluid alsof hij met me spot

Hier, in mijn isolement

Maar ik troost me

Want ook hij is maar alleen

Evengoed is hij toch beter af

Want zijn leven is te kort

Om lange tijden van eenzaamheid te kennen.

Magnum Opus (Part 1)

2005-04-25T05:15:00.000+02:00

“Eenzaamheid is een recht dat door de meesten als een veel te zware en opgelegde straf wordt ervaren.” Het is een boutade als een ander, maar hoe langer ik er over nadacht, hoe beter ik ze vond om dit schrijfsel mee te openen. Temeer ik deze uitspraak zelf net heb uitgevonden, en ik er dan ook vierkant achtersta, al hoeft dat ook weer niet altijd het geval te zijn. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan die keer dat de stelling: “Pissende mensen zullen zich nooit op dat nederige moment tot de Heer wenden” in me opkwam, maar dat het ongelijk van die zin me meteen duidelijk werd toen ik bij een kort daaropvolgende zeikbeurt een hevige urineweginfectie bleek opgelopen te hebben. Opmerkelijk hoe snel je ogen op zo’n moment ten hemel rijzen, terwijl ieder weldenkend mens maar al te goed weet hoe belangrijk het is je blik op het richtgebied te houden. Toch durf ik evengoed aan de cafétoog die uitspraak af en toe nog eens herhalen, en het is typerend voor het klootjesvolk hoe ze dat allemaal maar braaf beamen, enkel en alleen omdat iemand als ik die uitspraak doet. Alsof ze nog nooit zelf een urineweginfectie hebben opgelopen, het zou me zeer verbazen. Vooral van Rik, de dagelijkse hoerenloper, zou het me de bek doen openvallen. Over sport of auto’s kan hij niet meepraten – ik ook niet, maar ik sta sterk genoeg in mijn schoenen om te doen alsof – doch, als er over syfilis en/of chlamydia gekletst wordt, ontspringt er binnen de kortste keren een monoloog van zijn lippen, verhalend over al z’n ervaringen met deze ‘risico’s van het vak’, zoals hij het zelf altijd maar weer noemt. Gelukkig zijn syfilis en/of chlamydia niet vaak het onderwerp van de dag, dus valt het al bij al wel mee met Rik’s monologen.

Met dat schrijven over het café, kreeg ik zelf alweer zin om er op te gaan, hoewel mijn laatste bezoekje nog geen 12 uur geleden was. Nu moet je er natuurlijk wel rekening mee houden dat je hier een fictief verhaal aan het lezen bent, en ik bijgevolg niet écht op café ga. Hoe zou ik anders kunnen opschrijven dat ik op café ga, en welke mensen ik daar tegenkom? Welke ongetwijfeld diepzinnige gesprekken ik daar –of elders- voer? Welke belevenissen ik onderga? In werkelijkheid blijf ik comfortabel achter mijn PC zitten, en typ ik woord voor woord welke mensen ik zou kúnnen tegenkomen, welke diepzinnige gesprekken ik zou kúnnen voeren, welke belevenissen ik zou kúnnen ondergaan. Ben ik daarom een leugenaar? Een fantast? Een duimzuiger? Nee toch? Deze fictie heeft immers zijn wortels diep in de realiteit geplant, en de mensen die ik zou kunnen tegenkomen, zijn gebaseerd op mensen die ik echt ken - al hebben ze elk, deels om hun privacy te beschermen, maar merendeels om mezelf te vrijwaren van mogelijke processen wegens laster en eerroof en andere juridische termen, een psuedoniem gekregen, en zijn de diepzinnige gesprekken die ik zou kunnen voeren, gestoeld op eerdere gesprekken, of nabesprekeingen en beschouwingen van eerder gevoerde praatjes, en zijn de gebeurtenissen die ik zou kunnen ondergaan, weerspiegelingen van de tragiek van het leven. Durf me dus voor je eigen veiligheid geen fantast te noemen, de volgende keer ik voor je neus sta, of het zal je nog lang heugen. Herman Brusselmans, dat is een fantast, al zal hij het natuurlijk zelf wel ten stelligste ontkennen, de lul. Omdat hij nu toevallig in het merendeel van zijn romans en columns zijn eigen naam gebruikt voor het hoofdpersonage, maakt een verhaal nog niet autobiografisch. Ik gebruik in dit meesterwerk een andere, veel mooiere en beter bekkende naam voor mezelf, en toch nog zal dit verhaal realistischer en waarheidsgetrouwer zijn dan enige letter van Herman B., temeer ik mijn schuilnaam ook in het echte leven gebruik. Zo innig zijn mijn fictie en realiteit verweven.

To Be Continued

Gaia-droom

2005-04-24T22:55:00.000+02:00

Een ex – vriendin van me liep hoog op met haar geliefde liefdadigheidsinstelling Gaia. Ik heb Gaia eens verbaal aangevallen in haar bijzijn en waarschijnlijk is dat dé reden dat ik nu al enige tijd terug vrijgezel ben. Ach, wat verdomt het me ook? Denkt ze nu echt dat een groeperinkje als Gaia ooit de wereld zal kunnen verlossen van alle stoute meneren die arme diertjes pijn doen of zelfs boelkloedig (geen schrijffout) vermoorden? Nee, nog voor geen vijf minuten zullen ze daar in slagen. Of verwacht je dan echt dat ze iedere dierenhater zullen aanpakken? Dat ze eerst incognito beverige beelden van lage kwaliteit komen schieten met een camera, voor de gelegenheid verborgen in een tas vol namaakhormonen of in een namaak – houten stok van kwaliteitsvol rubber, kwestie om de geobserveerde dieren niet te kwetsen bij een toevallige aanvaring met de roe. En zullen ze dan, in een poging de mishandelaar tot inkeer te brengen, met zijn allen afzakken naar het kamp waar de brutaliteiten worden uitgevoerd, om daar met hun allen rond de aanvoerder van de bende zielige schoftjes plaats te nemen, eventueel verkleed in het dier dat onder deze mismens zovele ontberingen moet ondergaan, en dan met gekruiste armen hun stil protest zullen aanvangen, ostentatief met de armen gekruist voor de borst, waarmee ze lijken te willen zeggen; “En nu, manneke? Nu hebt ge wel wat minder praat, tegen marmotten van uw eigen grootte.” Dit protest is uiteraard pas effectief na minstens drie dagen van intense concentratie, volstrekt zwijgen en een dwingende blik van ieder Gaia – lid richting het nieuwe slachtoffer. Het is dus duidelijk dat Gaia – leden wel degelijk gemotiveerd moeten zijn. Als dan uiteindelijk de wil van die ene rotzak gebroken is, zal hij uiteindelijk zelf zijn fouten hebben ingezien en spontaan de rubberen darm, ingesmeerd met olie om het glijden te vergemakkelijken in de arme keeltjes van de ganzen die uiteindelijk enkel foie gras zullen opleveren, in zijn eigen keelgat rammen en zomaar eens eventjes vijf kilo van de gortepap ‘eigen bereiding met geheime kruidenmix’ rechtstreeks in zijn maag laten stromen. Pas dan mogen de Gaia – leden hun zwijgen doorbreken en zullen ze eensgezind een zucht van opluchting slaken. Tot meer zullen hun stembanden na de lange en vermoeiende dagen niet meer in staat zijn. De deurwaarder die ze zelf hebben meegebracht, trekt in een hoekje van de ruimte stilletjes een streep over weer een naam in zijn dikke lijst van alle dierenmishandelaars ter wereld. Zelfs deze man zal een glimlachje niet kunnen onderdrukken, zij het dan omdat hij reeds zijn rekening aan het maken is voor zijn extreem lange wachttijd.

Bij al deze acties zal natuurlijk Michel vanden Bossche steeds aanwezig zijn, om zijn ‘schaapjes’ te blijven motiveren op de plaats delict en om eventuele nieuwe orders te geven met slechts enkele bewegingen van zijn unieke enkele wenkbrauw die over de lengte van zijn gehele voorhoofd reikt. Gaia zal binnenkort aldus in het werk verzuipen, en Michel vanden Bosch zal, helaas, geen tijd meer hebben voor tijdsverspillende televisie – optredens.

Misschien had mijn ex – lief, nu ik er dan over nadenk, dus toch gelijk en wordt het dankzij Gaia, en dan vooral door het verdwijnen van meneer vanden Bossche van onze TV, toch nog een iets mooiere en betere wereld.

Verveling

2005-04-24T12:52:00.000+02:00

Verveling en eenzaamheid

Een stigma dat zwaar is om te dragen

Onbegrip bij de mensen

Zoveel keus, zoveel vrije wil

Had ik maar wat beter opgelet

Tijdens de lessen sociale omgang

Telkens onderwezen tijdens de pauzes

Terwijl ik liever alleen gelaten werd

Nu betaal ik de prijs

Voor mijn koppig denken

Toen ik nog te klein was om te begrijpen

Waar het in werkelijkheid al om draait

Isolement leidt tot grauwheid en grauwheid tot afzondering

Een vicieuze cirkel

Niet in staat door te breken

Niet in staat verveling te bestrijden

Met het enige wat echt effectief blijft

Vriendschap als kleur in het leven